گزارش تحلیلی پیرامون اوضاع در سوریه

برگردان: تارنگاشت مهر
منبع: پراودا
 ۳۱ مه ۲۰۱۲

رسانه‌های غربی سروصدای فوق‌العاده‌ای در مورد حوادث خونین در شهر «حولا» برپا کرده‌اند. در این شهر بیش از ۱۰۰ تن غیرنظامی، از جمله بیش از ۳۰ کودک کشته شده‌اند. منظره‌ای وحشت‌آور که چند کانال تلویزیونی به خود جرأت نمایش اجساد کودکان را دادند. برای کشتن مردم غیرنظامی از توپخانه یا احتمالاً از موشک استفاده شده است. مردم را با سلاح‌های خودکار از فاصله نزدیک، و با مسلسل و چاقو به‌قتل رسانده‌اند.

چه کسانی در این امر ذینفع هستند؟
 
«رابرت مودا»، ژنرال «ناتو» و رئیس گروه ناظران سازمان ملل در سوریه، نامی از قاتلین این جنایت نبرد، اما یادآور شد که بررسی اجزاء باقی‌مانده از گلوله‌ها، نشان‌دهندهٔ شلیک آن‌ها از طریق تانک به‌سوی مردم است. سخن‌گوی وزارت امورخارجه سوریه اعلام کرد: «در اینجا کودکان و زنان و پیران به‌قتل رسیده‌اند، ارتش سوریه چنین کاری را انجام نمی‌دهد».

مرکز نظارت بر حقوق بشر اپوزیسیون سوریه، مستقر در لندن، اطلاع داد: «جمعه ۲۵ ماه مه، بعد از پایان نماز جمعه در شهر، طبق روال یک سال اخیر تظاهرات ضددولتی آغاز شد. بعدازظهر بود که باران گلوله‌های سلاح‌های سنگین بر سر مردم باریدن گرفت. همزمان، مردانی با لباس‌هایی که هویت آنها را مستتر می‌کرد، به خیابان‌ها آمدند و به‌طور غیرمنظم به کشتن مردم پرداختند».

انگلستان نشست فوری شورای امنیت سازمان ملل را خواستار شد. فرانسه اصرار به محکومیت «رژیم دمشق» از سوی شورای امنیت دارد.

دولت سوریه کمیسیون ویژه‌ای را جهت بررسی این قتل‌عام تشکیل داده و تعهد کرده است که همهٔ اطلاعات به‌دست آمده را در اختیار نمایندهٔ ویژهٔ سازمان ملل متحد، «کوفی عنان»، قرار هد. سخن‌گوی وزارت امور خارجهٔ آمریکا اعلام کرد: «همهٔ کسانی که این جنایت وحشتناک را مرتکب شده‌اند باید شناسایی شده به مجازات برسند».

شورای امنیت نتوانست به یک نتیجه‌گیری قطعی برسد. بدین خاطر هر دو طرف درگیری را مقصر شناخت. «کوفی عنان» نیز بلافاصله وارد سوریه شد. تحقیقات در این زمینه همچنان ادامه دارد.

مشخص شده است که آنچه در شهر «حولا گذشته» توسط مخالفان بشار اسد انجام گرفته و ارتش در این امر دخالتی نداشته است. بعد از قتل عام روز جمعه، در اطراف شهر اثرات تازه‌ای از خودروهای زرهی مشاهده شده است. مردان مرموز با لباس‌های استتاری، پس از قتل مردم با سلاح‌های خودکار و چاقو، ناپدید شده‌اند.

تحلیل گران به خوبی می دانندکه در شرق، طرفین ذینفع می‌توانند آثار خطرناک را با مهارت بسیار پنهان کنند، به‌طوری که یافتن مجرمین ناممکن شود. بدین خاطر کارشناسان با دقت تمام سرگرم تجزیه و تحلیل این مسأله که قتل‌عام شهر «حولا» به نفع چه کسانی است هستند.

بیشتر کارشناسان بر این باورند که این حوادث بی‌تردید به‌نغع بشار اسد نیست. او در برابر اپوزیسیون عقب‌نشینی‌های چشم‌گیری از قبیل تصویب قانون اساسی جدید، که در آن بند مربوط به  نقش رهبری حزب حاکم حذف گردید، برگزاری انتخابات عمومی، و ارائهٔ طرح اصلاحات کرده است. اسد در افزایش درگیری‌ها ذینفع نیست. او نیازمند یک آتش‌بس و انتقال تدریجی جامعه به زندگی عادی است.

نقش اپوزیسیون کاملاً برعکس است. رهبران اپوزیسیون، با داشتن یک موقعیت مناسب در مرزهای سوریه، به‌طور دائم از کشورهای حامی خود سناریوی لیبی را مطالبه می‌کنند. این افراد در کاهش میزان درگیری‌ها نفعی ندارند.

تحولات سوریه با آنچه که در لیبی گذشت بسیار متفاوت است. در سوریه، دولت با ثبات و دارای ارتشی قوی است (از جمله تجهیزات موثر دفاعی). اسد هنوز در این درگیری‌ها از نیروی هوایی استفاده نکرده است. در صورت استفاده از این نیرو چه اتفاقی خواهد افتاد، معلوم نیست. شکی نیست که شورشیان در شرایط دشواری قرار خواهند گرفت. مهم‌تر از هرچیز، برعکس لیبی، اپوزیسیون برای تمرکز نیروهای خود در داخل کشور پایگاهی ندارد. اپوزیسیون از حامیان خود سلاح‌های پیشرفته‌تری را درخواست کرده است. بنا به گزارش مطبوعات، ارتش رئیس جمهور بدون هیچ مشکلی به همهٔ سلاح‌های مورد نیاز، توسط روسیه و چین، مجهز می گردد.

در چنین شرایطی، موضوع اصلی مشخص است. آمریکا و هم‌پیمانان آن در «ناتو» به حمایت از مخالفان اسد می پردازند و روسیه به حمایت دولت مشروع برمی‌خیزد. تحلیل‌گران تأکید می‌کنند که «مدویدوف قذافی را تحویل داد». اما اینک وضعیت در اساس با گذشته متفاوت است: مسکو و سوریه در حال گفت‌وگو بر سر امکان پیوستن سوریه به اتحاد گمرکی روسیه، بلاروس و قزاقستان هستند. هم‌زمان، بر اساس گزارش‌های موجود، سوریه با واگذاری اولویت‌های قابل توجه تجاری به کمپانی‌های روسیه موافقت دارد. برخی کارشناسان معتقدند که اگر قذافی نیز چنین می‌کرد  امروز همچنان بر مسند قدرت نشسته بود.

موضوع دیگری نیز آشکار گشته است. به‌محض گزارش رسانه‌ها در مورد مذاکرات سازنده میان سوریه و روسیه، بلافاصله در شهر «حولا» قاتلانی ناشناخته با لباس استتار شده ظاهر شدند. امکان دارد آنها باعث یک درگیری بزرگ شوند. چنین چیزی در تاریخ رخ داده است. در سال ۱۹۳۹، خراب‌کاران آلمان نازی با پوشیدن لباس فرم ارتش لهستان یک ایستگاه رادیویی آلمانی در «گلایویتس»، نزدیک مرز آلمان و لهستان، را تصرف کردند. همان‌طور که در دادگاه نورنبرگ روشن گردید، شبکهٔ دروغ‌پراکنی نازی‌ها در روزنامه‌های آلمانی ده‌ها خبر دروغ در مورد آزار، اذیت و کشتار آلمانی‌ها در استان‌های غربی لهستان منتشر کردند. صحنه‌سازی حملهٔ سربازان به‌اصطلاح لهستانی به تأسیسات آلمانی و مناطق آلمان می‌بایست به بهانه‌ای برای حملهٔ ارتش آلمان به لهستان بدل می‌شد. همان‌طور که در دادگاه نورنبرگ روشن شد، ایدهٔ این عملیات به شخص هیتلر تعلق داشت و اجرای آن برعهدهٔ هیملر و ستاد اطلاعات نظامی «کاناریس» بود. آنها هم از اجرای این وظیفه به‌خوبی برآمدند؛ با چند شلیک هفت‌تیر در «گلایویتس»، اولین طوفان آتشین جنگ دوم جهانی آغاز شد.

شاید تاریخ می‌خواهد نقش شهر «حولا» را به‌عنوان «گلایویتس» سوریه بنویسد. طراحان این تحریکات که این قاتلین مرموز در لباس‌های استتارشده رامسلح کرده‌اند بدون تردید محاکمه خواهند شد، همان‌طور که جنایت‌کاران نظامی را در «نورنبرگ» محاکمه کردند.

«یک بازی ناسالم»

هم‌اکنون در اطرف حوادث «حولا» هیاهیوی دیپلماتیک برپا است. شورای امنیت سازمان ملل متحد بیانیه‌ای به اتفاق آرا و «به شدید‌ترین شکل» به‌تصویب رساند و این کشتار دسته‌جمعی را محکوم کرد. ناظران در ارزیابی اسناد نظر واحدی ندارند. برخی، در حمایت از بیانیهٔ روسیه و چین، مخالف قطعنامهٔ شورای امنیت هستند. برخی دیگر معتقدند که بیانیه دارای سبک مشخصی نیست و نمی‌تواند عواقبی داشته باشد.  

اپوزیسیون با استفاده از این حادثه خواستار دخالت نیروهای خارجی شده است. آنها معتقدند که، همراه با واحدهای نظامی دولتی، دسته‌های مسلحی که دمشق تأسیس کرده نیز فعالیت می‌کنند، و هم آنها مسئول وارد آوردن زخم‌های چاقو بر تن قربانیان و مرگ آنان بوده‌اند.

کارشناسان دولتی تأکید دارند که حتی یک تانک ارتش نیز در حوالی شهر نبوده است. اما شورشیان دارای سلاح‌های سنگین خارجی،  از جمله موشک، هستند.

وزیر امور خارجهٔ روسیه، «سرگئی لاوروف» علناً مطرح کرد که «ما با حادث‌ ای روبرو هستیم که هر دو طرف در این تراژدی دست دارند. ما عملاً هر روز بر دولت سوریه فشار می‌آوریم، با همهٔ گروه‌های اپوزیسیون دیدار می‌کنیم. مطابق این روابط احساس می‌کنیم که برخی از چهره‌های خارجی به مخالفان چیزهایی می‌گویند که ما نمی‌گوییم. با توجه به برداشت ما، برخی آنها را جهت انجام همه‌نوع کاری تحریک می‌کنند تا «طرح کوفی» عنان اجرا نشود، تا بدین ترتیب از مداخلات خارجی بهره‌مند شوند. این بازی منصفانه نیست».

عملکرد آمریکا در این میان چیست؟ آنها در این درگیری ها علاقه‌ای از خود نشان نمی‌دهند. اما روشن است که برای آمریکا یک سوریهٔ ضعیف و یا تخریب‌شده مانند لیبی برای دگرگونی وضعیت سیاسی‌‌ ـ نظامی در خاورمیانهٔ بزرگ جالب‌تر است. زمانی «هنری کسینجر» گفت که «بدون مصر نمی‌توان یک جنگ بزرگ را در منطقه به‌راه انداخت». و اینک که قاهره نقش دوم را ایفا می‌کند، نقش عمده بر عهدهٔ سوریه خواهد بود. سوریه یگانه متحد ایران در جهان عرب است. محور دمشق ـ تهران باعث نگرانی واشنگتن شده است. حمایت‌های ضمنی از شورشیان و مانورهای درازمدت سیاسی از همین‌جا سرچشمه می‌گیرد. بر اساس نوشتهٔ «نیویورک تایمز»، دولت آمریکا در حال لابی برای طرح دگرگونی‌های سیاسی مشابه یمن در سوریه است، یعنی تشویق اسد در واگذاری حکومت در مقابل تضمین امنیت بین‌المللی برای او و خانواده‌اش. طبق این طرح، مقام ریاست جمهوری به یکی از همکاران اسد واگذار می‌گردد و کشور وارد فاز رفرم‌ها و دموکراسی کنترل‌شده می‌شود. به نوشته این روزنامهٔ با نفوذ آمریکایی، «باراک اوباما» شخصاً در مورد این ایده در نشست «گروه ۸» در کمپ دیوید با «دیمیتری مدویدوف» صحبت کرد. به گفتهٔ «نیویورک تایمز»، این پیشنهاد با استقبال روبرو شده است.
 
بسیاری از تحلی‌گران طرح آمریکا و آنچه را که واشنگتن در خاورمیانهٔ بزرگ انجام می‌دهد تخیلی تلقی کرده و قابل اطمینان نمی‌دانند. اما به‌نظر می‌رسد که برای اطرافیان «اوباما» طرح مورد قبول دیگری وجود ندارد. آلترناتیو جنگ فرسایشی داخلی در سوریه با جلب نیروهای جدید، جنبه‌های خطرناک‌تری به‌خود می‌گیرد. گسترش این آتش در نزدیک مرزهای ایران و اسرائیل سرشار از تبعات غیرقابل پیش‌بینی برای آمریکا خواهد بود.

About The Author

Number of Entries : 22

نظرات (4)

  • صمد

    این دروغ هایی که نوشتید شرم آور است، از جمله اینکه کشتار حوله کار مخالفان بوده.
    موضع حزب کمونیست فدراسیون روسیه و گروه های دنباله رو آنها در دفاع از بشار اسد و چشم بستن بر کشتار مردم و کودکان در سوریه شرم آور و داغ ننگی ابدی بر پیشانی چپ است

    پاسخ دادن
  • ن. درویش

    دوست گرامی صمد! سلام. به نظر می رسد شما اصل را بر صحت اخبار رسانه هایی نظیر بی بی سی، صدای آمریکا، … و همچنین مواضع دولت های بزرگ غربی و متحدینشان، در رابطه با حوادث سوریه قرار داده اید. و بر این اساس به قضاوت نشسته و هر آنچه را که خلاف این تبلیغات باشد، دروغ می دانید و …
    نمیدانم آیا شما از مواضع نیروهای چپ سوریه اطلاع دارید؟ به طور خلاصه بگویم: آنها هم مخالفت خویش را با سیاست های نئولیبرالی رژیم اسد اعلام کرده اند و هم قانون وضعیت اضطراری و سایر قوانین محدود کننده آزادیهای دمکراتیک در آن کشور را به چالش کشیده اند. نیروهای چپ سوریه از دیگر سو، ماهیت به اصطلاح «شورای ملی سوریه» و تروریست هایی نظیر «النصره» – وابسته به القاعده – را که از طرف دول غربی و عربی، ترکیه و … حمایت می شوند، افشا می کنند؛ و مطامع دولت های مذکور را نیز برملا می سازند. آنچه که روزنامه «پراودا» در رابطه با جنایت «حولا» بدرستی بر آن انگشت گذاشته است، نگاه تحلیلی به علل و انگیزه های این کشتار وحشیانه و نتیجه گیری از آن است. در پایان جهت اطلاع شما لینک سه مطلب را که به زبان انگلیسی است، برایتان می نویسم. موفق باشید.

    http://www.nytimes.com/2012/06/13/world/middleeast/violence-in-syria-continues-as-protesters-killed.html?_r=2&nl=todaysheadlines&emc=edit_th_20120613

    http://www.medialens.org/index.php?view=article&catid=25%3Aalerts-2012&id=683%3Athe-houla-massacre-part-2-shades-of-grey&tmpl=component&print=1&layout=default&page=&option=com_content&Itemid=8

    http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=31390

    پاسخ دادن
  • صمد

    دوست گرامی ن. درویش

    من اخبار را از منابع گوناگون دنبال می کنم . مشکل این است که شما اخبار را فقط از “پراودا” دنبال می کنید. در این کشتار از سلاح سنگین استفاده شده است که تنها در اختیار ارتش اسد است. بر خلاف دروغهای مندرج در پراودا نهادهای بین المللی کاملا بر اینکه این کشتار را اسد انجام داده صحه گذاشته اند. من بر خلاف شما لینک فارسی می گذارم که همه بتوانند بخوانند:
    روزنامه شرق: شورای امنیت سازمان ملل متحد یکشنبه بعدازظهر نشستی فوق‌العاده تشکیل داد و دمشق را به اتهام استفاده از سلاح‌های سنگین در جریان آن کشتار محکوم کرد. در این نشست گفته شد که ۱۰۸نفر در حمله حوله کشته و ۳۰۰نفر زخمی شده‌اند. شورای امنیت در بیانیه‌ای غیرالزام‌آور اعلام کرد که مسببان این کشتار باید مسوول شناخته شوند. در این بیانیه که به اتفاق آرا تصویب شد از دولت سوریه خواسته شده سلاح‌های سنگین را از نواحی مسکونی خارج کند و به پادگان‌ها بازگرداند. در این بیانیه که «توفیق موسایف» معاون نمایندگی جمهوری آذربایجان قرائت کرد به دخالت تانک‌ها و توپخانه ارتش سوریه در حمله به حوله اشاره شده است

    http://sharghnewspaper.ir/News/91/03/09/32832.html

    دویچه وله فارسی: شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در نشست فوق‌العاده خود در ژنو با تصویب قطعنامه‌ای سوریه را به دلیل قتل‌عام حوله محکوم کرد. چین، روسیه و کوبا سه کشوری بودند که به این قطعنامه رأی منفی دادند

    .
    http://www.dw.de/dw/article/0,,15993534,00.html

    به قول احسان طبری: لعن بر دروغ، دروغ ریاکار، دروغ زراندود

    دوست عزیز من اتفاقا مواضع احزاب چپ سوریه و جهان در مورد سوریه را دنبال می کنم و مطمئن باشید این مواضع پاک نخواهد شد. حزب کمونیست سوریه دو شاخه اصلی دارد. یک شاخه مارکسیست – لنینیست است که کاملا در خط اسد است و شاخهء دیگر رفرمیست است که گاهی انتقاداتی به اسد می کند اما همچنان حاضر نیست حقوق اساسی ملت (نظیر حق دفاع از خود) را به رسمیت بشناسد و به افسانه پردازی درباره خطر اسلامگرایان !مشغول است. مواضع حزب کمونیست فدراسیون روسیه هم که در این گزارش پراودا روشن است: دروغ گویی برای لاپوشانی جنایات اسد

    دوست عزیز وقتی در کشوری وضع مثل امروز سوریه می شود طبیعی است که یک عده هم از القاعده می آیند وسط. مگر در جنبش سبز ایران مجاهدین خلق هم برای بهره برداری وسط نیامدند؟ آیا این به این معنی بود که ما به خاطر تحرکات مجاهدین خلق بپریم در دامن جمهوری اسلامی و علیه جنبش سبز دروغپراکنی کنیم (مانند فلان تارنگاشت مدعی سوسیالیسم علمی؟!). آیا اینکه رضا پهلوی، جندالله و مجاهدین علیه جمهوری اسلامی هستند باید باعث شود که ما چشم بر روی خون جوانان بیگناه ببندیم؟ این منطق و این سوسیالیسم علمی را از کجا آورده اید؟

    مردم سوریه مردمی صلح جو و معترض هستند که یک سال و نیم است که هر روز توسط قصاب دمشق سلاخی می شوند و این قصاب حامیانی از جمله بنیادگرایان دینی (از جمله ایران و حزب الله) و کمونیست های معتقد (نظیر روزنامه پراودا و برخی احزاب کمونیست) و دولت های بی اصولی نظیر چین و روسیه دارد. علاوه بر مردم غیرمسلح عده ای از ارتشی های آزاده هم از این کشتار هر روزه به تنگ آمده اند و افسران آزاد و سپس ارتش آزاد سوریه را تاسیس کردند. این ارتش در راستای حق ریشه ای دفاع از خود، و در راستای حمایت از جان بیگناهان در سوریه عمل می کند و تنها نیروهای نظامی اسد را هدف قرار می دهد. فعالیت هایش کاملا روشن است، سخنگو دارد. آیا شما حق اولیه دفاع از خود را برای مردم سوریه به رسمیت نمی شناسید؟

    رفقای گرامی در تارنگاشت مهر: لطفا کامنت دیگری که در صفحه ای دیگر (برنامه حزب کمونیست فدراسیون روسیه برای نجات کشور) .گذاشتم را نیز منتشر بفرمایید

    پاسخ دادن
  • ن. درویش

    دوست گرامی صمد!‌با سلام مجدد. با شروع جنبش آزادیخواهانه مردم عرب، موسوم به بهار عربی، مردم سوریه نیز برای تحقق آزادی و عدالت به میدان آمدند. اجرای سیاست های اقتصادی نئولیبرالی از سویی، و انحصارطلبی ها و اقدامات ضددمکرانیک رژیم سوریه از دیگر سو، مردم سوریه را به اعتراض به این سیاست ها کشاند. تحولات در سوریه آن زمان پیچیده شد که بر اساس پیش زمینه های تاریخی اختلافات قومی و مذهبی، گروه های خشونت طلب و همچنین تروریست ها فعال شدند و دست به اقدامات مسلحانه زدند. آنها از پشتیبانی وسیع تبلیغاتی، کمک مالی و نظامی ، وحتی گسیل مشاوران نظامی از سوی کشورهای بزرگ غربی، برخی از دول عربی و ترکیه برخوردار گشتند. در حال حاضر، در سطح کلی، دو نیرو با حکومت سوریه مبارزه می کنند. اول، نیروهایی که شیوه مسالمت آمیز مبارزه را در پیش گرفته و خواهان اصلاحات جدی توسط حکومت هستند و تاکنون رژیم اسد نیز عقب نشینی هایی در عرصه سیاسی کرده است.

    دوم نیروهای برانداز که در بالا درباره آنها توضیحی بسیار کوتاه داده شد و متاسفانه به علت توازن کنونی قوا در سطح بین المللی، این نیروهای خشونت طلب، امروز، از جمله در عرصه تبلیغاتی، دست بالا را دارند. آنچه مهم است، درس گیری از تحولات سوریه برای جلوگیری از تکرار احتمالی آن در ایران است. این امر، از جمله ما را موظف می سازد که اطلاع خود از اوضاع سوریه را محدود به تبلیغات یکطرفه نکنیم. اگر مایل باشید، می توانم لینک برخی مطالب به زبان فارسی را که منابع آن از جمله برخی نشریات معتبر .غربی هستند، برایتان در کامنت بعدی بنویسم. با امید پیروزی جنبش سبز مردم ایران. موفق باشید

    پاسخ دادن

نظر دهید

© 2012 تارنگاشت مهر